บทที่ 12 เจ้าพ่อกลัวเมีย 12
“เดี๋ยวพวกกูช่วยกำลังคันตีนพอดี” เควินเสริมขึ้นด้วยท่าทีสบายๆ ช่วงนี้เมียกลับไปทำงานแล้วเลยมีเวลาว่างมากไป
“เมียมึงก็เสน่ห์แรงเกิน ถ้าเป็นเมียกูนะไม่รอดแน่!” เจราลพูดเอื่อยๆแล้วยกแก้วกระดกต่อ
“เมียมึงนะเหรอไม่รอด กูว่าไม่นะ”
“ผู้ชายน่ะไม่รอด! เมียกูแรดขนาดไหมพวกมึงก็รู้” อันนี้รู้ทั้งกลุ่มได้เลย เพลย์บอยดันไปรักคาสโนวี่ก็เหมาะสมกันดีออก
“หรือมึงจะเอาแบบลีน่าห่ะ?” เควินถามกลับ
“ไม่ว่ะ” เจราลตอบติดเซ็งๆ
ลีน่าเป็นนางแบบแล้วชอบกวนประสาทไอ้เควินด้วย คัฟเค้กเป็นนักศึกษาปีสามที่จัดว่าเจ้าชู้มาก เขาเห็นมากับตาแล้วแต่ไอ้เจราลแม่งเอาอยู่ หรือว่าเมียเอามันอยู่กันแน่ก็ไม่มั่นใจ
เรื่องความซื่อสัตย์ทั้งแก็งไม่มีใครเกินไอ้ไทก้า
ส่วนเรื่องเหี้ยแม่งไม่ต่างกัน!
อริขับรถมาร้านอาหารประจำแล้วพาแอมแฟนของไทก้า เธอเอ็นดูแบบน้องสาวมากๆ น้องแอมนอกจากจะน่ารักนิสัยดีมากแล้วก็ดูดีไปซะทุกอย่าง เธอสั่งของกลับไปกินที่สนามแข่งแทนเพราะที่นี่ยุงเยอะเดี๋ยวขาได้ลายพอดี
แต่ใครไม่รู้สิเข้ามาหาด้วยท่าทีน่ารำคาญ
“ว่าไงจ้ะน้องสาวมาคนเดียวเหรอ?”
“หยิ่งนี้หว่าพูดแล้วไม่ตอบ!”
“เสร็จแล้วจ้ะหนู” ป้าแม่ค้าบอกะอดี เธอรีบไปรับข้าวแล้วก็กับข้าวอีกนิดหน่อยไปขึ้นรถ แต่ว่ามันไม่จบไง
“ปล่อยนะ!!” แอมร้องลั่นด้วยความตกใจมาก แล้วพยายาจะสบัดแขนออกแต่ก็ไม่สำเร็จ แรงผู้ชายคนนี้เยอะมากเกินไป ไหนจะแววตาน่ารังเกียจแบบนี้ที่อันตรายมากด้วย
“สวยว่ะพี่ชอบ!”
“อย่ายุ่งกับน้องฉัน!!” อริรีบลงจากรถมาผลักพวกมันออกห่าง แล้วจับมือน้องแอมไปขึ้นรถเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา
“ไปโรงแรมกับพี่ไหมจ่ายไม่อั้นนะคนสวย”
“เหรอ ค่าตัวฉันแพงนะ” ดูถูกเธอมากเกินไปล้วนะไอ้พวกบ้า เธอไม่ได้ขายตัวและไม่มีวันจะขายด้วย!
“เท่าไรคนสวย น้องเธอด้วยเท่าไร พวกพี่รวยมากจ่ายให้เต็มที่เลย ว่าไงจ้ะคนสวย?”
“ไปตายซะไป๊!!” ดูเหมือนพวกมันจะรู้จักเธอน้อยไปแล้วนะว่าเป็นใคร เธอเป็นถึงเมียเจ้าพ่อนะเว้ย! แล้วถ้าเรื่องนี้ถึงหูเลโอพวกนี้เจ็บหนักแน่ ดังนั้นเธอจัดการเองดีกว่า
ตุบ!!
เผียะ!!
ฉาด!!
“อ๊ากก…”
“นี่แค่สั่งสอนพวกเหี้ย” เธอตั้งใจเตะไปที่เป้าของมัน แต่นั่นยังไม่พอเพราะตบซ้ำอีกครั้งด้วยความเร็วมาก ส่วนอีกคนที่จะเข้ามาก็เอาต้มยำที่สั่งมาเมื่อกี้ฟาดใส่จนถุงขาดแล้วน้ำร้อนๆราดใส่มันจนร้องลั่น ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากและจบเร็วมาก เธออาศัยจังหวะเพียงไม่กี่วินาทีดึงมือน้องแอมไปแล้วขับรถทันที
“พี่อริเก่งจังเลย ถ้าเป็นแอมนะคงไม่รู้จะจัดการยังไงแน่”
“พี่ต้องดูแลตัวเองน่ะ อันที่จริงพี่ก็ดูแลตัวเองมาตลอดด้วยเลยชิน แต่กับแอมมีคนพร้อมดูแลอย่างไทก้าอยู่นะ”
“พี่อริก็มีพี่ลีโอนี่ค่ะ”
น้องแอมพูดถูก แต่หลายๆครั้งลีโอมักจะสร้างปัญหามากกว่าช่วยนะ พึ่งจะมีช่วงหลังนี่ล่ะมั้งที่ดูแลใส่ใจมากขึ้น
ลีโอนั่งคุยกับเพื่อนสักพักเมียก็กลับมาแล้ว คนกำลังคิดถึงพอดีเลย แต่ว่าทำไมหน้าบูดบึ้งแบบนั้นล่ะ เมียไอ้ไทก้าก็ด้วย เป็นอะไรกันมาว่ะหรืออาหารไม่ถูกใจ
“อริเป็นอะไร”
“มีคนจะลวนลามฉันกับน้องแอม!”
“ห่ะ!! ใครอริบอกมาฉันจะไปจัดการมันให้เอง!” ไทก้าโมโหขึ้นมาทันที แล้วรีบเข้าไปสำรวจเมียตัวน้อยด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะจับมือแอมมาจูบเบาๆแล้วโอบกอดปลอบใจ
เรื่องเมียใหญ่กว่าที่คิดเอาไว้เสมอ!
“พี่อริจัดการพวกนั้นแล้วค่ะ แอมไม่เป็นอะไรเลยสักนิดเดียว แต่ว่าคนพวกนั้นคงเจ็บน่าดูเลย” แอมอธิบายด้วยท่าทีเขินหน่อยๆเพราะอยู่ดีๆพี่ไทก้าก็เข้ามากอดเธอแน่นไม่ยอมปล่อย
“อริจัดการมันยังไงบอกฉันหน่อยสิ” ลีโอจูบเมียก่อนแล้วค่อยถาม ถ้าแม่คนเก่งของขึ้นคืนนี้จะอดพอดี
“ก็เตะเป้ามันแล้วก็ราดต้มยำใส่!”
“ดุจังที่รัก!”
“ถ้านายทำผิดนะฉันก็จะทำแบบนั้นแหละ ฉันจะเหยียบของนายจนแหลกแน่ เอาให้ไปทำกับใครไม่ได้อีกเลย!”
“ขู่ผัวอีกแล้วว่ะ! แล้วแบบนี้ใครจะกล้าล่ะที่รัก” มีเมียดุขนาดนี้ก็ต้องอยู่ให้เป็นไม่งั้นเดี๋ยวไม่ตายดี!
“กูก็นึกว่าจะแน่!” เจราลพูดปนหัวเราะ
“เจ้าพ่อกลัวเมียว่ะฮ่าๆ” เควินช่วยซ้ำอีกคน ปรกติพวกเวรนี่มันโหดกันมากแต่ใครจะคิดว่าแม่งจะเป็นแบบนี้ว่ะ ไอ้ไทก้าก็ติดเมียมาก อีกนิดจะเขมือบลงท้องแล้วมั้ง ส่วนไอ้ลีโอตั้งแต่คืนดีกันมาไม่เคยแผ่วลงเลยนะ ไปไหนก็จะเอาเมียไปตลอดหรือไม่ก็ตามไปเฝ้าเมียเลย มันแรดเหมือนเดิมแค่เอาเมียมาคุมตลอด
ไอ้เราก็นึกว่าจะแน่เหมือนเมื่อก่อน
โดนเมียทิ้งหลายครั้งพึ่งจะมากลัวโดนทิ้งจริงๆ
